Hoe is het tot stand gekomen

De Ecclesia Christi Salvatoris is ontstaan vanuit een diepe innerlijke overtuiging en een brandende passie om Gods heil, Zijn liefde en Zijn grote wonderen opnieuw onder de aandacht te brengen. Het initiatief is voortgekomen uit de roeping om mensen die zoeken naar geestelijke zingeving, rust, richting en betekenis een plaats te bieden waar zij gehoord, gezien en gedragen worden.

Veel mensen denken dat Gods liefde niet voor hén bedoeld is. Dat het geloof iets is voor anderen, voor “betere” mensen, of voor mensen die het leven netjes op orde hebben. De redenen daarvoor zijn vaak pijnlijk herkenbaar:

• Omdat zij denken dat hun verleden te zwaar is
  
  

• Omdat zij geleerd hebben dat geloof alleen voor perfecte mensen zou zijn
  
  

• Omdat zij zich schamen voor fouten
  
  

• Omdat zij teleurgesteld zijn geraakt in religie of mensen
  
  

• Omdat zij zich geestelijk leeg voelen en niet meer weten waar ze moeten zoeken
  
  

Juist voor déze mensen is deze Geloofsgemeenschap ontstaan.
Om te laten zien dat God niemand afwijst die tot Hem komt, en dat Zijn genade niet wordt beperkt door menselijke maatstaven.

Daarnaast is de Kerk ontstaan vanuit een blijvende liefde voor mensen, een verlangen om naast hen te staan, hen te begeleiden, en hen te helpen ontdekken dat het geloof geen last is maar een weg tot bevrijding, vrede en geestelijke groei.

De Ecclesia Christi Salvatoris is gebouwd op de overtuiging dat ieder mens een geestelijke thuis mag hebben; een plaats waar het hart tot rust mag komen, waar de ziel gevoed wordt, en waar Christus centraal staat. Wij zijn geen aftakking van de stromingen: Rooms Katholieke Kerk of van de Reformatorische kant. Wij zijn een eigen zelf-standige thuis geloofsgemeenschap/Instituut.

Kerkelijke missie

Onze Geloofsgemeenschap staat niet naast de mensen, maar er tussenin.

Naast de mensen staan betekent:
Op afstand blijven. Adviseren zonder echt betrokken te zijn. Een positie innemen boven of buiten de worstelingen van het dagelijks leven.

Tussen de mensen staan betekent:
Samen wandelen, samen zoeken, samen geloven, samen groeien.
Delen in hun vreugde, maar ook in hun pijn, vragen en strijd.

Wij zijn op dit moment een thuisgemeenschap, nog zonder eigen kerkgebouw.
Maar ons geloof, onze visie en onze missie zijn daarop gericht dat God — op Zijn tijd — ook dat zal openen. Tot die tijd vormen wij een hechte geestelijke familie, klein maar krachtig, geworteld in het Evangelie.

Wat is onze missie?

Onze missie is om mensen — jong en oud — bij Christus te brengen en hen te helpen ontdekken dat het Evangelie vandaag nog even krachtig is als vroeger.

Wij richten ons in het bijzonder op:

Jongeren

Veel jongeren worstelen met:

• Identiteitsvragen
  
  

• Druk van sociale media
  
  

• Angst om niet goed genoeg te zijn
  
  

• Eenzaamheid
  
  

• Gebrek aan richting en innerlijke rust
  
  

De wereld belooft veel, maar geeft weinig blijvende vervulling.
Het geloof geeft wél richting, vrede en identiteit.

Jong-volwassenen

Zij worstelen vaak met:

• Stress en prestatiedruk
  
  

• Relaties en verbinding
  
  

• Het zoeken naar stabiliteit
  
  

• Zinvragen en toekomstperspectief
  
  

• Innerlijke leegte ondanks uiterlijke successen
  
  

De Ecclesia Christi Salvatoris wil een plaats zijn waar zij opnieuw leren ontdekken wie zij zijn in Christus, en hoe Zijn Woord richting geeft in het dagelijks leven.

Een gemeenschap voor jong én oud

Onze Kerk is er voor iedereen.
Voor zoekers, twijfelaars, gelovigen en herbeginners.
Het maakt niet uit welke achtergrond je hebt, welke kerk je vroeger bezocht hebt, of waar je staat in het leven.

Ieder mens is welkom.

Wij willen het traditionele geloof opnieuw relevant maken, door het heldere, eerbiedige ritme van de klassieke Heilige Eredienstviering weer tot leven te brengen in een tijd die snakt naar diepgang en rust.

Alles gebeurt op een eerbiedige, waardige en Bijbelse wijze — tot lof en eer van Christus, de Redder.

Mijn Ambt als Patriarch-Prelaat

Al op jonge leeftijd droeg ik de wens en de roeping in mijn hart om predikant te worden en in dienst van de Heer te treden. De opleidingen die ik destijds volgde, sloten echter niet aan bij de vereisten om toegelaten te worden tot de Theologische Universiteit. Toch is die innerlijke roeping nooit verdwenen.

Op latere leeftijd heb ik op een bijzondere wijze opnieuw de roepstem ervaren. Deze roeping kreeg vorm in het stichten van een zelfstandige kerk — een geloofsgemeenschap die "niet" uitgaat van bestaande kerkelijke stromingen. Binnen dit kerkelijk genootschap worden "geen" claims gemaakt dat wij handelen uit naam van bestaande kerken of geloofsgemeenschappen.

Onze geloofsgemeenschap is geworteld in elementen van twee kerkelijke tradities. Ik ben opgegroeid binnen het Kerkgenootschap der Christelijke Gereformeerde Kerken en ben later overgegaan naar de Rooms-Katholieke Kerk. Vanuit deze geestelijke weg is een kleine, zelfstandige thuis-geloofsgemeenschap ontstaan die zich laat inspireren door het drieluik van de Gereformeerde traditie — Ellende, Verlossing en Dankbaarheid — evenals door de sacramentele beleving van de Rooms-Katholieke Kerk.

Momenteel werken wij aan een eigen catechismus, waarin zowel de Heidelbergse Catechismus als de Catechismus van de Katholieke Kerk zijn verweven. Dit gebeurt niet vanuit tegenstelling of keuze voor het één boven het ander, maar vanuit de overtuiging dat binnen onze kleine, zelfstandige kerk deze elementen in waarheid en zuiverheid samenkomen. Wij tonen daarbij oprecht "respect" voor zowel de Christelijke Gereformeerde Kerken als de Rooms-Katholieke Kerk, zonder veroordeling en zonder te handelen uit hun naam. Het betreft onze eigen geloofsbelijdenis en geloofswijze, die wij met eerbied aanhangen.

Het ambt van Patriarch-Prelaat is daarom gericht op het bewaren en koesteren van deze eenheid in zuiverheid. Zo mag het Evangelie in waarheid worden verkondigd aan ieder die het wil horen. Want het is God Zelf die zaait en oogst — en ik ben slechts een instrument in Zijn handen.

Uit naam van deze Kerk, de Ecclesia Christi Salvatoris, mag ik deze roeping vervullen, met een toegewijd hart en met de liefde die Christus heeft geschonken aan mij en aan dit kerkelijk genootschap.

Patriarchaat

Hij bekleedt het ambt van Patriarch-Prelaat binnen de Ecclesia Christi Salvatoris.
Dit is een herderlijke en geestelijke functie die inhoudt:

• Het bewaren van de Leer van Christus
  
  

• Het zorgdragen voor de verkondiging van Gods Woord
  
  

• Het beheren en bedienen van de sacramenten
  
  

• Het leiden van de Geloofsgemeenschap als geestelijk hoofd
  
  

• Het waken over de zuiverheid van de erediensten
  
  

• Het begeleiden van gelovigen in hun geestelijke groei

De Patriarch wordt beschouwd als hoeder, hoofd, leraar, en geestelijke vader van de gemeenschap, die in liefde, toewijding en trouw de Kerk leidt onder het gezag van Christus, de ware Herder. Als herderlijke leider waakt hij over de Leer, onderwijst hij het geloof, begeleidt hij de gelovigen in hun geestelijke groei, en ziet hij er zorgzaam op toe dat de eredienst en de sacramenten in heiligheid en eerbied worden gevierd. Zo draagt hij het geestelijke welzijn van de gehele Geloofsgemeenschap in zijn hart en leidt hij haar in afhankelijkheid van Christus, Die het fundament en het Hoofd van Zijn Kerk is.