Christi Semper Tecum
Christi Semper Tecum
Christi Semper Tecum
Psalm 122:1–2
“Ik was verheugd toen men tot mij zei: Wij gaan naar het huis des HEEREN. Onze voeten staan binnen uw poorten, o Jeruzalem.”
De psalm begint met vreugde. Niet een vreugde die van binnenuit zomaar ontstaat, maar een vreugde die gewekt wordt door een oproep van buitenaf: “Wij gaan naar het huis des HEEREN.” De psalmist hoort deze woorden en zijn hart wordt bewogen. Het is geen vrijblijvende gedachte, maar een innerlijk meebewegen met het volk van God dat op weg is naar Zijn huis.
“Wij gaan naar het huis des HEEREN.” Hier klinkt het samen optrekken. Het geloof is niet alleen een individuele weg, maar een gezamenlijke gang naar de plaats waar God Zich laat ontmoeten. Het huis van de HEERE is niet zomaar een gebouw, maar de plaats van Zijn aanwezigheid, van Zijn naam, van Zijn omgang met Zijn volk.
Dan komt het tweede vers: “Onze voeten staan binnen uw poorten, o Jeruzalem.” Wat eerst nog een verlangen was, wordt nu werkelijkheid. Het horen wordt gaan, en het gaan wordt aankomen. De voeten staan binnen de poorten. Dat betekent: wij zijn binnengekomen. De reis is niet alleen begonnen, maar ook geleid en gebracht tot bestemming.
Jeruzalem is hier niet alleen een stad, maar de plaats waar God Zijn volk samenbrengt. Waar gemeenschap is, waar aanbidding is, waar de HEERE woont te midden van Zijn volk.
Zo laat deze psalm zien: het geloof kent beweging. Van horen naar gaan. Van verlangen naar aankomen. Van onderweg zijn naar binnenkomen in de plaats van Gods nabijheid.
Deze woorden van Psalm 122 spreken niet alleen over een reis naar Jeruzalem van toen, maar ook over de geestelijke werkelijkheid van vandaag. Want nog steeds klinkt die roep: “Wij gaan naar het huis des HEEREN.”
Alleen nu is die weg vervuld in Christus. Hij is de weg waardoor wij tot God mogen naderen. Hij brengt mensen samen, Hij wekt het verlangen, en Hij leidt de voeten op de weg van geloof.
En toch blijft het beeld van de psalm staan: “Onze voeten staan binnen uw poorten.” Er is een moment waarop geloof niet alleen verlangen is, maar ook aankomen. Niet omdat de mens dat zelf volbrengt, maar omdat God leidt en brengt.
Zo mag het ook geestelijk verstaan worden: wij leven als mensen die onderweg zijn naar de volle gemeenschap met God. Soms is dat verlangen sterk aanwezig, soms lijkt het ver weg. Maar de richting blijft hetzelfde: naar Zijn huis, naar Zijn aanwezigheid, naar Zijn vrede.
En juist dat samen optrekken blijft belangrijk. “Wij gaan…” Het geloof is niet alleen een individuele zoektocht, maar een weg waarop God mensen samenbrengt.
Wie dit mag verstaan, ontdekt iets van de vreugde die de psalmist kende: niet omdat alles al volmaakt is, maar omdat de weg naar God openligt en Hij Zelf mensen binnenbrengt in Zijn nabijheid.
Johannes Lucas
Activiteiten:
Op Zondag 31 Mei
Hebben wij de Heilige Misviering vervroegt. Omdat we als Kerk uitje en tevens ook nog voor mijn verjaardag is (Dat was op 1 Mei jongstleden).
Wij gaan als Kerk naar 22High (All you can eat), restaurant. Waar we rond 18:15 voor 2 uur gereserveerd hebben.
Daarom is de Heilige Misviering vervroegt van 14:00 nu naar 13:00 in de middag. Dus let op! houd de tijden in de Kerkelijke agenda goed in de pijling.
Heilige Misvieringen invoeringen:
De vieringen beginnen in stilte en voorbereiding, voorafgegaan door klokgelui als oproep tot gebed en samenkomst. Bij binnenkomst van de gemeenschap klinkt Gregoriaanse zang, terwijl de kaarsen worden ontstoken als teken van Christus, het Licht der wereld.
Binnen de liturgie nemen stilte, eerbied en orde een belangrijke plaats in. De Schriftlezingen, de verkondiging van het Woord en de viering van de Eucharistie vormen samen het geestelijke middelpunt van de eredienst.
De psalmzang vanuit de oude Psalmberijming van 1773 wordt gebruikt als onderdeel van de gezamenlijke geloofsbeleving, zowel ritmisch als niet-ritmisch gezongen. Daarnaast hebben Gregoriaanse gezangen een vaste plaats binnen de liturgie, vooral rondom momenten van gebed, aanbidding en de viering van het Heilig Sacrament.
Tijdens de verkondiging is er ruimte voor geestelijke betrokkenheid en bezinning. De eredienst wil niet alleen een moment van luisteren zijn, maar ook een plaats waar geloof, ervaring en geestelijke verdieping samenkomen binnen de gemeenschap.
De voorbereiding op de Eucharistie geschiedt in eerbied en liturgische rust, waarbij de gemeenschap wordt uitgenodigd Christus te ontvangen in geloof en toewijding. Daarbij staat de sacramentele beleving centraal als teken van verbondenheid met Christus en Zijn Kerk.
Na de viering van de Eucharistie is er binnen de eredienst ruimte ontstaan voor aanvullende vormen van lofzang vanuit de evangelische traditie, waaronder gospel- en aanbiddingsmuziek. Deze gezangen worden niet gebruikt als vervanging van de traditionele liturgie, maar als aanvullende lofprijzing vóór de uiteindelijke zegen en uitgeleide van de gemeente.
De eredienst wordt afgesloten met de zegen, gevolgd door een waardige uitgeleide onder orgelspel of Gregoriaanse zang.
Zo ontstaat binnen onze gemeenschap een liturgische vorm waarin Woord, Sacrament, traditie, stilte, zang en aanbidding samenkomen in eerbied voor God en in verbondenheid met Christus.
Geef jezelf op!!
Gelieve voor beide datums!
Bel of app naar: 06-15403463
Na de Heilige Mis op beide datums,
Hebben we ook een gezellige middag en avond waar we elkaar ontmoeten en dus ook gezellig met elkaar "eten" als vrienden en ook als geloofsgemeenschap.
Gebedsintenties & Updates
Moeder Maria
"En Maria zei: ,,Mijn ziel verheerlijkt den Heer, Mijn geest jubelde om God, mijnRedder; Omdat Hij neerzag op de geringheid van zijn dienstmaagd. Zeker zullen van af nu af alle geslachten mij gelukkig (zalig) prijzen."
En het geschiedde, toen Maria kwam in het huis van Elisabeth, dat Elisabeth werd vervuld met de Heilige Geest, en zij haar met grote vreugde begroette, zeggende dat de moeder van haar Heer tot haar gekomen was. En ook het kind in haar schoot sprong op van blijdschap.
En Maria hief haar stem op en loofde den Heer, zeggende dat God had omgezien naar de nederigheid van Zijn dienstmaagd. En zij verheerlijkte de Naam des Heeren, haar Zaligmaker, omdat Hij grote dingen aan haar gedaan had.
"Toen Jesus zijn moeder en den leerling dien Hij liefhad, daar zag staan, sprak Hij tot zijn moeder: ,,Vrouwe, zie uw zoon!" Vervolgens sprak Hij tot zijn leerling: ,,Zie, uw moeder!" En vanaf dat ogenblik nam de leerling haar bij zich op."
En het geschiedde aan het kruis, dat de Heere Jezus, Zijn moeder ziende en de discipel dien Hij liefhad, haar toevertrouwde aan de zorg van Johannes. En vanaf dat uur nam de discipel haar tot zich in zijn huis.
Binnen de geloofsgemeenschap van de Ecclesia Christi Salvatoris Kerk wordt Maria in eerbied herdacht als de gezegende onder de vrouwen, en als diegene door wie de Zoon van God vlees is geworden door de werking van de Heilige Geest.
Zij staat niet in het middelpunt van de verlossing, maar zij wijst met geheel haar leven naar Christus, de enige Zaligmaker der wereld.
In haar gehoorzaamheid, nederigheid en overgave wordt zij ons tot een voorbeeld gegeven, opdat ook wij zouden leren te wandelen in afhankelijkheid van Gods wil en tijd.
Zij leert ons te wachten op den Heere, en niet vooruit te lopen op Zijn raadsbesluit, maar te blijven in stille overgave en vertrouwen.
Maria wordt binnen onze gemeenschap niet aangeroepen als middelares, noch aanbeden, want één is de Middelaar tussen God en mensen: Christus Jezus.
Evenwel wordt haar met diepe eerbied herdacht als moeder des Heeren, en als voorbeeld van geloof en gehoorzaamheid.
Want gelijk geschreven staat:
“Eer uw vader en uw moeder opdat uw dagen verlengt wordt in het land dat de Heere uw God geven zal.”
Zo wordt ook eerbied betracht voor haar, die door Gods welbehagen verkoren is om de moeder van onze Zaligmaker te zijn.
Zij wijst niet op zichzelf, maar op Christus. En al haar woorden en werken getuigen van de grootheid Gods.
Zalig zijn zij die, gelijk Maria, den Heere groot maken en wandelen in ootmoed, geloof en gehoorzaamheid.
Want Hij alleen is de Zaligmaker der wereld, Jezus Christus, onze Heere.